ابن سينا يكى از آزموده‌هاى خود را مورد سفارش قرار داده و آن اينكه استحمام در آبهاى گوگردى ممكنست توليد جوشهائى در بدن نمايد . در چنين حالتى چنانچه پارچه‌اى را در آب جوشاندهء محتوى داروهاى دافع سنگ ( پرسياوشان ، پونه ، كرفس و . . . ) فروبرده و بر بدن بمالند مانع ايجاد جوش شده و جوش‌هاى موجود را نيز بهبود مىبخشد . اگر اين پارچه را در موضع سنگ قرار دهند سنگ را تحليل مىبرد . به هنگام درد مثانه مىتوان بابونه و ادويه نظير آن را جوشانيده و بيمار را در محلول آن نشانيد . در صورت لزوم شياف و تنقيه ، درد را تخفيف مىدهد . در چنين موقعى تجويز مسهل جايز نيست و زيان‌آور است . ابو على براى تسكين درد معجون فلونيا را بهتر از همه شمرده است . در داروهاى ماليدنى بهتر آنست كه سگبينج ، رازيانه ، اشق ، جندبيدستر ، ميعه و مرمكى ( از هركدام كه موجود باشد ) را داخل روغن نمود و مورد استفاده مالشى قرار داد . اگر بخواهند اين داروها بهتر و بيشتر نفوذ كنند بايد قدرى سركه به آن بيافزايند . ميكروب‌ها مىتوانند در ايجاد سنگ كليه دخيل باشند . استعمال بىرويه مسهل‌ها و تنفيه‌ها سبب تحريك روده و گاه ايجاد محيط مناسب براى رشد ميكروبهاى آسيب‌رسان مىشود . اگزالات‌ها چون قليائيت دارند لذا نسج كليه را تحريك نموده و با رسوب در اين نقاط موجب درد مىگردند كه گاه با بول الدم همراه خواهد بود . يكى از علل توليد اگزالات‌ها پرخورى و عدم تحرك و يك جا نشستن است . آنان كه به سنگ اگزالات و فسفات دوشو دچارند چنانچه بخواهند از آبهاى معدنى قليائى استفاده كنند بهتر است همزمان از « حب سياه » و « حب گرده » و ديگر داروهاى لازم ميل نمايند تا اگزالات را حل نموده و مانع رسوب آن گردند . كاهش آب در بدن نيز سبب بروز سنگ مىگردد . اين امر در اشخاصى كه خسته بوده و زياد عرق مىكنند و يا دچار برونشيت مزمن هستند ممكنست ديده شود . از طرف ديگر در بيماران مبتلاء به نارسائى قلبى نيز امكان مشاهده چنين سنگهائى وجود دارد . گاه يك طبقه اورات و يك طبقه فسفات به ترتيب حلقه‌وار روى هم قرار مىگيرند .